Willem Frederik Hermans is op 1 september 1921 geboren in Amsterdam. Zijn vader was ,net als zijn moeder tot haar huwelijk, werkzaam op het lager onderwijs. Hij had een drie jaar ouder zusje. Op de lagere school was hij de beste leerling van de klas. Hij verlangde niet terug naar zijn jeugd want hij had strenge ouders en hij kon het niet goed met zijn zus vinden. Dit kwam later ook terug in Ik heb altijd gelijk. Op het Barlaeusgymnasium was hij een gemiddelde leerling. In 1938 werd hij lid van de letterkundige vereniging D.V.S.. Bij een opstellenwedstrijd won hij de eerste prijs en zijn werk En toch...was de machine goed werd op 6 april 1940 in het Algemeen Dagblad gepubliceerd, dat was eigenlijk zijn debuut.
In 1940 ging hij op aandringen van zijn vader sociografie studeren aan de Universiteit van Amsterdam. Hij wilde liever geografie studeren en stapte dan ook een jaar later over op fysische geografie. Deze exacte studie heeft veel invloed gehad op zijn manier van schrijven: heel exact en zakelijk details beschrijven. In 1950 studeerde hij af en in 1955 promoveerde hij op een bodemonderzoek in Luxemburg.
Hermans kreeg een aantal prijzen toegekend, in 1940 kreeg hij van de gemeente Amsterdam de essayprijs voor Fenomenologie van de pin-upgirl. Hij weigerde de prijs van de Stichting Kunstenaarsverzet (1958), de Vijverbergprijs voor Nooit meer slapen (1967) en de P.C. Hooft prijs (1971).
Op 27 april 1995 is hij gestorven.