Genre: Toneeltekst(en)
Druk: Niet van toepassing
Uitgever: Bebuquin in coproduktie
Met International Theatre
& Film Books
Plaats van uitgave: Antwerpen
Jaar gelezen druk: 1994
Aantal pagina’s: 85

Korte omschrijving boekomslag: de kaft van het boek heeft een beetje donkergroen kleur waar met beige letters opstaat Rattewit.
Omslagontwerp: niet van toepassing

Opdracht: Rattewit was in opdracht van Toneelgroep Amsterdam en Grillroom was in opdracht van Barbara Duijfjes.
Motto: niet van toepassing.

Bijzonderheden: het zijn twee toneelteksten die toch gedrukt zijn op roman papier.

Samenvatting inhoud Rattewit: rattewit gaat over een dialoog tussen Micheal, Jacob en Hanna. Hanna is de moeder van Micheal en komt later in het stuk pas voor. Als het boek begint zitten Micheal en Jacob met elkaar te discussiëren over alles en niets. Micheal en Jacob kennen elkaar voor de rest niet maar zijn elkaar toevallig tegengekomen in het café waar ze dan ook heel het boek lang zitten. Jacob zit er nadat hij zijn moeder heeft opgezocht. Ze zijn allebei een beetje aangeschoten, drinken de hele tijd wodka (Neunundneunziger) en praten over wat ze de vorige dagen allemaal hebben uitgespookt. Micheal blijkt dezelfde persoon te zijn als de hoofdpersoon uit Blauwe Maandagen omdat hij verteld dat hij een poedelhoofd heeft, ook joods, ook op het Vossius heeft gezeten en zijn vader overleden is. Die ligt ook begraven naast het café op het joods kerkhof waar ze zijn graf niet kunnen vinden omdat de computer kapot was. Zijn moeder was helemaal hysterisch geworden en dat was in Blauwe Maandagen ook. Verder vertelt hij ook nog iets over Rosie en nog meer dingen die hij heeft meegemaakt in Blauwe Maandagen. Soms lijkt het alsof de twee gewoon langs elkaar heen praten. Micheal zegt dan iets tegen Jacob en die gaat dan gewoon door met zijn eigen verhaal en anderom gebeurt dat ook heel vaak. Dat is heel vreemd waardoor het boek niet echt een verhaallijn heeft. Iedereen wil wel zijn eigen verhaal kwijt maar luistert niet naar andermans verhaal terwijl diegene dan wel begint te vertellen. Zo ontstaan heel rare dialogen die niet echt op elkaar aansluiten.
Dan komt Hanna zich ook in het gesprek mengen en zij is net zo gek als ze in Blauwe Maandagen ook al was. Tegen Jacob zegt ze dan ook de hele tijd meneer terwijl hij al hondert keer had gezegd dat zij hem Ginger mocht noemen. Ze zeurt ook de hele tijd maar dan ook letterlijk het hele boek lang of Micheal nou eindelijk zijn kaddisj heeft gezegd. Als zij er ook bij is dan wordt het verhaal nog chaotischer omdat zij ook haar eigen verhaal verteld en dan af en toe praten er twee mensen wel met elkaar maar dan zit de derde er ook weer doorheen te lullen. Zij vergelijkt Micheal ook de hele tijd met zijn vader omdat hij ook alle slechte dingen doet die zijn vader zou hebben gedaan. Dat begon al met het drinken van Neunundneunziger en het nooit optijd opzeggen van de kaddisj. Ze verteld dan ook dat Micheal 100.000,- van haar heeft opgemaakt. Micheal weet alleen niet meer waaraan en heeft ook geen zin om erover na te denken. Hanna vertelt ook hoe mooi ze vroeger wel niet was en dat ze haar tanden altijd met een doekje poetste in het kamp waarin ze gezeten had net als de moeder in Blauwe Maandagen. Jacob zegt wel de hele tijd dat Hanna hem wel bevalt in haar manier van doen. Dan zingen ze nog wat in het café en valt Hanna nog een keer van...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.