Blauwe maandagen, Nijgh & van Ditwar, Amsterdam, 1994-6, 271 blz. (eerste druk 1994).
Roman

Ik heb dit boek gekozen op aanraden van iemand die het voor zijn lijst gelezen had.
Het boek was fijn om te lezen omdat er weinig moeilijke stukken in voor kwamen, er zat veel humor in en het was eigentijds geschreven.


Ik heb nog twintig paarden in Berlijn.

Toen Arnon nog klein was mocht hij vaak met zijn vader mee, die naar eigen zeggen in postzegels handelde, maar dat had Arnon hem eigenlijk nooit zien doen. Hier dacht Arnon aan in zijn middelbare schooltijd, toen zijn vader overleed liet hij overigens wel postzegel na, maar niet zo veel. Zijn vader werd in Israël begraven, dat was nog een heel gedoe want de kist was op het vliegveld in Rome blijven staan.

Rosie

Dit deel gaat over Arnons tijd op de middelbare school. Zo gaat hij bijvoorbeeld op kamp, er wordt dan erg veel gedronken. Op een dag gaat hij met zijn vriendin Rosie eten in het dure restaurant de Oesterhal, hij blijkt het later alleen niet te kunnen betalen. Zijn vader wordt uit bed gebeld en thuis onstaat zoals zo vaak een ruzie waarbij met servies wordt gegooid. Arnon moet dan maar een tijdje op vakantie naar zijn zus in Israël. Na de vakantie moet hij een baantje nemen van zijn ouders en hij gaat werken bij de afleverdienst van de apotheek, maar dat houdt hij niet lang vol. Rosie heeft geld verdiend in een ijszaak en daarmee wil ze samen met Arnon op vakantie. Ze gaan naar Antwerpen. Het geld is snel op en zodoende zijn ze ook weer snel terug. Op school gaat het niet goed, want Arnon spijbelt voortdurend en daar zijn zijn leraren niet echt blij mee. Rosie en Arnon spreken af om op 22 november te gaan neuken, dat is over vijf dagen. In die vijf dagen wordt hij naar de schoolpsycholoog gestuurd en Rosie en hij...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.