1. Ik heb dit boek gekozen, omdat ik er heel veel over gehoord heb. Ik heb verschillende meningen gehoord. De één vond het een heel vies boek en de ander vond het weer heel grappig. Mijn moeder vond het een sex-boek, maar je kwam er wel heel makkelijk doorheen.
Nadat ik het boek heb gelezen, heb ik ook nog de film gekeken.


2. Eigenlijk zou ik met geen enkele persoon het Big Brother huis in willen. Als ik met de ikpersoon het Big Brother huis in zou moeten zou ik helemaal gek worden van zijn oversekste gedrag. Dat geldt ook voor Olga. Dit zijn 3 citaten over hoe zij met elkaar omgaan en hoe zij tegen elkaar praten: - … Hoe had ze zich zo kunnen laten vergiftigen. Door dat smerige sekreet van een moeder van haar. En dan trok ik me weer af bij die foto van haar, naakt, op haar rug gezien. Ze richt zich even op zodat haar billen zwaar naar beneden hangen. En ik riep, schijt, godverdomme, schijt voor me, dan lik ik de stront van je reet. … (Blz. 13) - …Toen ze nog niet ophield gooide ik haar op bed, sjorde haar rok omhoog, deed haar broekje omlaag en sloeg haar keihard met mijn vlakke hand op haar billen. Tot haar huid rood en opgezet was en dat achterwerk er verschrikkelijk lekker uitzag. Toen naaide ik haar met mijn handen onder haar gloeiende achterwerk. Haar vochtige gezicht waar de slierten rood haar overheen geplakt zaten tegen mijn wang. Haar hijgende huiladem in mijn oor. … (Blz. 53) - … Ze ging meteen een nieuwe jurk maken. Ze sneed hem zo diep uit dat ze steeds naar me toe kwam, een beetje naar voren boog en vroeg of ik niets kon zien. ‘Alleen maar de tepels’, zei ik dan. … (Blz. 73)


3. Amsterdam, 12 januari 2001.

OVERLEDEN VROUW AAN HERSENTUMOR

Gisteren is een vrouw, genaamd Olga, na een lang ziektebed overleden. De reden van overlijden is een hersentumor. Olga heeft o.a. een relatie gehad met de ikpersoon.
Hun liefdes geschiedenis begon toen de ikpersoon stond te liften aan de weg en werd door haar opgepikt. Ze werden verliefd op elkaar en gingen al na een paar maanden samenwonen en zelfs trouwen. Ze lijden een hartstochtelijk liefdesleven. Ondertussen is de vader van Olga overleden. Olga kon goed met haar vader opschieten en had een goede band met hem, net zoals de ikpersoon.
De ikpersoon is van beroep een beeldhouwer en maakte veel beelden en tekeningen o.a. van zijn grote liefde Olga. Maar op een gegeven moment werd de liefde uit elkaar getrokken door de moeder van Olga. Zij was het nooit met hun relatie eens geweest. De ikpersoon heeft alles gedaan om het tegen te houden, maar het is niet gelukt. Ze gingen scheiden.
Na de ikpersoon is Olga nog met andere mannen getrouwd geweest, maar daar is ze ook allemaal mee gescheiden. De ikpersoon had het er erg moeilijk mee dat ‘zijn’ Olga bij hem weg was. Als verleiding stortte hij zich op zijn werk.
Na ongeveer een jaar ontmoette ze elkaar weer op de kermis. Olga ging er steeds slechter uitzien. Toen bleek dat ze ernstig ziek was. Ze had een hersentumor. Een operatie had haar niks geholpen. Olga moest in het ziekenhuis blijven. De ikpersoon kwam haar vaak bezoeken en nam Turks fruit voor haar mee en las haar voor. Haar situatie ging steeds meer achteruit. Totdat ze na ongeveer een jaar in het ziekenhuis te hebben gelegen is overleden.

Telegraaf2001.


4. - Symbool: de bliksem. Het symbool voor dat Olga denkt dat de operatie van haar kat mislukt is, omdat het buiten ineens begon te regenen en te onweren.
Citaat: … Toen kletterde ineens de regen neer. Ze dacht beslist dat het mis aan het gaan was, dat de dokter hem niet meer zou kunnen redden. Dat kwam door het onheilspellende onweer en de bliksem die steeds de tuinen helderwit verlichtte zodat je een fractie van een seconde al die boompjes zag die je nooit eerder van je leven gezien had. Maar ineens stond de dierenarts lachend met een bebloed voorschoot voor zijn streepjespyjama in de deuropening. … (Blz. 85)
- Symbool: borstsmeersel. Olga had toen ze met de ikpersoon had stevige, sterke borsten. Toen was ze gelukkig. Toen ze ziek werd werden haar borsten slapper, volgens haar. Daarom had ze met haar man (niet de ikpersoon) zalf voor haar borsten gekocht. Dat maakte ze steviger. Het gaf haar een goed gevoel.
Citaat: … Ze zei dat ze er borstsmeersel voor gebruikte. Ze had er potten vol van meegenomen. Uit Abu Dhabi. Als je het erop smeerde kreeg je een warm prikkelend gevoel alsof je onder een elektrische deken lag. Dan werd je huid rood. En als dat weggetrokken was zag je dat ze opgezwollen waren.
- Symbool: Turks fruit. Het is het symbool voor Olga, want Turks fruit is zacht en zoetig. Olga is dat ook.
Citaat: … Dan moest ik een paar keer op een middag aan haar voortanden voelen, omdat ze dacht dat ze los gingen zitten. Midden onder het bezoekuur wilde ze me wegsturen om een zak Turks fruit voor haar te halen, omdat dat het enige was wat ze nog durfde te snoepen met die loszittende voortanden. …


5. Ivo Niehe interviewt de ikpersoon:
Goedenavond. Hier is de ikpersoon van het boek ‘Turks fruit’. Welkom.
Hallo.
Hoe heb je Olga ontmoet?
Ik stond te liften in Valkenburg om naar Amsterdam te gaan. Daar woon ik. Er stopte op een gegeven moment een auto en daar zat Olga in. Na een tijdje gereden te hebben stopte we op een parkeerplaats. Daar zijn we, nadat we gevreeën hadden, weer weg gereden. Toen kregen we een ongeluk. Na het ongeluk hebben we een tijdje geen contact meer gehad, totdat ik haar ging opzoeken.
Hoe hadden jullie het samen?
Leuk. We woonden samen in mijn atelier. We konden het heel goed met elkaar vinden. We hadden ook een hevig seksleven, wat voor die tijd wel raar was.
Dachten jullie daar ook zo over?
Ik niet, maar zij vond achteraf dat we te veel vreeën. Dat heeft ze toen nooit tegen me gezegd. Eigenlijk had ze wel een beetje gelijk.
Hadden jullie na de scheiding nog contact?
Eerst een hele tijd niet, totdat ze belde. Ze kwam af en toe langs en we soms belde we. Ze heeft na mij nog een aantal mannen gehad en is daar ook mee getrouwd. Ondertussen kwam ze ook wel eens bij langs en kletsten we uren.
Hoe merkte je dat ze ziek was?
Ze ging er steeds slechter uitzien. Ze werd heel mager en had een bleek gezicht. Ik wist pas dat ze echt ziek was toen haar moeder mij opbelde en vroeg of ik haar een beetje wilde opvrolijken. Dat wilde ik wel. Dus ik ging een paar keer per week naar het ziekenhuis in Alkmaar. We gingen puzzelen, verhalen lezen, of gewoon kletsen. Voor zover dat kon. Op een gegeven moment werden haar ogen slechter en vielen haar haren uit. Ik heb haar toen nog een pruik gegeven. Daar was ze heel blij mee. Vlak daarna is ze overleden.
Dat was natuurlijk heel erg.
Ja, maar het was misschien wel het beste geweest.
Ja. Nou, heel erg bedankt voor u komst en tot ziens.




VRAGEN BIJ ELK...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.